فرهنگ پذیری پایگاه خبری اجتماعی – فرهنگی
شاید این مطالب برایتان مفید باشد
هفدهم مرداد، در تقویم رسمی ما به نام «روز خبرنگار» ثبت شده است؛ روزی برای قدردانی از قلمهایی که شب و روز نمیشناسند و دوربینهایی که با هر فریم، حقیقتی را فریاد میزنند. اما برای ما خبرنگاران، این روز بیشتر از آنکه یک مناسبت باشد، یک یادآوری است؛ یادآوریِ مسئولیتی سنگین، جایگاهی حساس و رسالتی اخلاقی و انسانی.
خبرنگار، صرفاً کسی نیست که خبر را مخابره میکند. خبرنگار، وجدان بیدار جامعه است؛ صدای کسانی است که صدا ندارند، چشم کسانی است که چیزی نمیبینند، و پل ارتباطی میان مردم و قدرت است. خبرنگار بودن یعنی در خط مقدم حقیقت ایستادن، حتی اگر بهای آن سنگین باشد.خبرنگاری در ایران حرفه نیست، ریسک است، تعهد است و گاهی نوعی از ایثار. خبرنگاران با کمترین امکانات و بیشترین مسئولیت، در مسیر سخت و پرچالشی گام برمی دارند تا جامعه را به سوی روشنگری و پیشرفت هدایت کنند. این رسالت با دشواریهایی چند برابر همراه است. خبرنگاری، گاهی به معنای راه رفتن روی طناب است، اغلب بدون پشتوانه.
ما از مشکلات معیشتی نمیگوییم، چون عادت کردهایم که عاشقانه کار کنیم؛ اما نمیتوان از بیثباتی شغلی، قراردادهای یکماهه، و حذفهای ناگهانی بیدلیل حرف نزد. نمیتوان از بیمهری برخی مدیران رسانهها، از بیتفاوتی افکار عمومی در برابر سرنوشت خبرنگاران، و از تنهایی در میانه بحرانها نگفت.
با اینحال، خبرنگار بودن هنوز افتخار ماست. هنوز باور داریم که اطلاعرسانی شفاف، زیربنای جامعهای سالم است. هنوز امید داریم که با روایت واقعیت، بتوانیم نقشی کوچک در آگاهی، آشتی و پیشرفت ایفا کنیم.
در این روز، درود میفرستم به تمام خبرنگارانی که با وجود همه فشارها، هنوز پای قلم خود ایستادهاند. به آنان که درد مردم را، دغدغه جامعه را، و رسالت خود را با هیچچیز معامله نکردهاند.
روز خبرنگار بر تمام کنشگران عرصه حقیقتگویی مبارک.
ما هنوز اینجا هستیم، برای نوشتن، برای روشنگری، برای مردم.
انتهای پیام/ دکتر اشرف کریمی راهجردی
